🎙️مصاحبه اختصاصی پدیده مارکت با داوود حقدوست، از زمین خاکی تا نیمکت مربیگری ؛ هر کسی باید در جایگاه خودش تصمیم بگیرد
آقای حقدوست، خیلی خوشحالیم که در خدمتتان هستیم. برای شروع، دوست داریم از ابتدا برایمان بگویید؛ فوتبال شما از کجا شروع شد و چه شد که وارد این مسیر شدید؟
فوتبال من مثل خیلی از بچههای این مملکت از زمینهای خاکی شروع شد. من از زمینهای خاکی مجیدیه آغاز کردم؛ جایی که عشق به فوتبال حرف اول را میزد. بعد از آن کمکم وارد فوتبال سازمانیافته شدم و مسیر حرفهایتری را طی کردم.
در دوران بازیگری در چه تیمهایی حضور داشتید؟
در دوران بازیگری تیمهای مختلفی را تجربه کردم. فوتبال حرفهایام را از صنایع شرق آغاز کردم و پس از آن بهترتیب در تیمهای صنایع دفاع، بانک سپه، فجر سپاه (حدود دو سال)، فتح سپاه، کشاورز تهران، فولاد خوزستان، ذوبآهن (سه سال)، پیکان (سه سال) بازی کردم. پس از آن به استقلال تهران پیوستم و در ادامه نیز در تیمهای برق شیراز، شهید قندی یزد و در نهایت شهرداری بندرعباس به میدان رفتم
چه شد که بعد از دوران بازیگری به مربیگری روی آوردید؟
واقعیت این است که من مربیگری را بیشتر از بازی دوست دارم. همیشه آموزش را بیشتر دوست داشتم. دوست داشتم با بازیکنان جوان کار کنم، به آنها یاد بدهم و ببینم پیشرفت میکنند. برایم لذتبخش بود که بچهها جواب اعتماد و آموزش را بگیرند، نه فقط نتیجه مقطعی.
مربیگری را از کجا شروع کردید؟
مربیگری را از تیم یاران ملوان بندر انزلی در لیگ ۳ آغاز کردم. پس از آن به عنوان سرمربی شهرداری بندرعباس فعالیت داشتم و سپس در کاوه تهران به عنوان کمکمربی مشغول شدم. بعد از آن در تیم آلومینیوم المهدی هم در نقش کمکمربی و هم سرمربی تجربه کسب کردم. در ادامه به عنوان سرمربی خیبر خرمآباد فعالیت داشتم و در نهایت نیز به عنوان سرمربی تیم شناورسازی انتخاب شدم.
درباره تجربه اخیرتان در شناورسازی بیشتر توضیح میدهید؟
کار را با تیمی یکدل و هماهنگ آغاز کردیم؛ هم از نظر فنی و هم از نظر اخلاقی. خوشبختانه نتایج بسیار خوبی به دست آمد و تا هفته هفتم و هشتم مسابقات، با وجود امکانات محدود، با اختلاف سه امتیاز نسبت به تیم دوم در رده نهم جدول قرار داشتیم.
این در حالی بود که تیم با حدود نصف هزینه سایر رقبا بسته شده بود و نزدیک به ۸۰ درصد بازیکنان بومی بودند؛ بازیکنانی که حدود ۸۰ درصدشان سابقه بازی در آن سطح از رقابتها را نداشتند اما با کار فنی و اعتماد، عملکرد قابل قبولی ارائه دادند.
متأسفانه مشکل از جایی آغاز شد که مالک وارد مسائل فنی تیم شد. من به دخالت فنی اعتقادی ندارم و اجازه چنین دخالتی را ندادم و همین موضوع باعث شد شرایط برای ادامه همکاری فراهم نشود.
این مشکل دخالت مالک در تیمهای خصوصی چقدر رایج است؟
خیلی زیاد. برخی مالکان فکر میکنند چون هزینه میکنند، باید اختیار همه چیز را داشته باشند. در حالی که هر کسی باید در جایگاه خودش تصمیم بگیرد.
مالک محترم است، هزینه میکند، اما تصمیم فنی فقط بر عهده سرمربی است.
متأسفانه بعضی مربیان هم به خاطر ماندن یا منافع شخصی این دخالتها را میپذیرند، که به نظرم ضربه به فوتبال است.
در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟ پیشنهادی دارید؟
انشاءالله در ۱۰ روز آینده اتفاقات خوبی میافتد. پیشنهادهایی هست و امیدوارم شرایطی فراهم شود که بتوانم دوباره در فضایی سالم و حرفهای کار کنم.
آقای حقدوست،وضعیت کلی فوتبال ایران را چطور میبینید؟
متأسفانه در فوتبال ایران هیچکس سر جای خودش نیست.
از فدراسیون گرفته تا باشگاهها، مدیران، مالکان، مربیان و حتی بازیکنان.
وقتی هر کسی در جایگاه درست خودش نباشد؛ بیاحترامیها بیشتر میشود، تمرکز فنی از بین میرود و مربی به جای فکر فنی، درگیر تثبیت جایگاه خودش میشود. امروز میبینیم مربیها گاهی با اسپانسر میآیند، یا با روابط، یا با تعریف و تمجید رسانهای؛ اینها به فوتبال لطمه میزند.
در سال منتهی به جام جهانی هستیم. شانس تیم ملی را چطور میبینید؟
ما مقتدرانه صعود کردیم. حالا بازیکنان بنا به گفته های خودشون باید در جام جهانی ثابت کنند که نسل بهتری هستند.
در همه دههها تیم ملی ایران خوب بوده و بعد از این نسل هم نسلهای خوبی خواهیم داشت، به شرطی که آموزش درست و پرورش اصولی برای جوانها داشته باشیم.
اگر نکتهای هست که نپرسیدیم، بفرمایید.
فقط این را میگویم که امیدوارم آدمها در فوتبال با صداقت صحبت کنند؛ چون صداقت چیزی است که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم.
